موقعیت جغرافیایی

بَردَسکَن از شهرهای استان خراسان رضوی می‌باشد. این شهر مرکز شهرستان بردسکن است.

بردسکن در قدیم بر سر یکی از راههای اصلی تجاری خراسان به دیگر نقاط ایران از طریق کویر قرار داشت .

وسعت این شهرستان 8535 كيلومتر مربع مي باشد. در فاصله 275 كيلومتري جنوب غربي مشهد قرار دارد و ارتفاع اين شهر از سطح دريا 985 متر است.

اين شهرستان از شمال با شهرستان سبزوار از شرق با شهرستان خليل آباد ، از جنوب با شهرستان طبس واز غرب با استان سمنان همجوار است و  از سه بخش مركزي شهرأباد و انابد و چهار دهستان به نامهاي صحرا، درونه، كنارشهر و كوهپايه تشكيل شده است

وسعت مراتع شهرستان حدود هكتار كه حدود 324000 هكتار آن مراتع غني و متوسط و حدود چهل هزار هكتار مراتع فقير مي‌باشد. وسعت جنگلهاي شهرستان حدود 13000 هكتار كه 5000 هكتار آن جنگل بنه و 8000  هكتار بنه و بادمشك مي‌باشد.

 پیشینه تاریخی

شهرستان بردسكن داراي سوابق تاريخي چندين ساله مي‌باشد. مناره فيروز آباد از يادگارهاي عصر سلجوقيان، مناره كشمر مربوط به عهد ايلخانيان و آثار متعدد ديگر شهرستان ازجمله تپه هاي چوپان مربوط به دوهزار سال قبل از ميلاد نشان از قدمت منطقه دارد.

ا شارات متعدد مك گريگور و دكتر هانري والتربل به راههاي قديمي خراسان نشان مي‌دهد كه بردسكن به لحاظ داشتن راه هموار، آب خوب، آذوقه مناسب و واقع بودن آن بر سر راه تهران، هرات، خواف، ترشيز، طبس و سبزوار از منازل بين راهي محسوب مي‌شده است و مي‌گويند در زمان زرتشتيان در محل فيروزآباد شهري بوده است كه بردسكن مجاور آن قرار داشته و به نام كنار شهر ناميده مي‌شده است.

نتایج بررسی های باستان شناسی بر روی تپه ها و محوطه های باستانی و همچنین شواهدی از آثار فرهنگی حاکی از آن است که منطقه بردسکن در هزاره های دوم و اول پیش از میلاد مسکونی و آباد بوده است. این ناحیه در قرون و سده های گذشته جزیی از سرزمینی به شمار می رفت که در متون جغرافیایی و تاریخی از ان با نام «ترشیز» یا «طرثیت» یاد شده است. ترشیز در نیمه اول سده چهارم هجری ازشهرهای تابعه نیشابور محسوب می گردید. به شهادت متون تاریخی ناحیه مزبور در سالهای 520 ق و 650 ق،توسط سلجوقیان و سپاهیان مغول و بعد از ان نیز آماج حملات بسیار گردید. با طلوع دولت نادرشاه افشار اندکی از تهاجمات افغانها و ترکمنها به این ناحیه فروکش نمود اما این نا آرامی ها تا سلسله قاجار نیز ادامه یافت.

 وجه تسميه

 آب و هوا

آب و هواي اين شهرستان از كويري و گرم و خشك تا نيمه كويري متفاوت است. گرمترین دمای آن گاهی به ۴۵ درجه و سردترین آن به ۵ درجه سانتیگراد می‌رسد.

 اشتغال

مشاغل عمده شهرستان كشاورزي ودامداري  است.

محصولات

این شهرستان شامل محصولات زراعي گندم ، جو ، پنبه ، زيره

و محصولات باغي انگور ، انار ، انجير ، و پسته مي باشد.

 نژاد

مردم اين منطقه‌آريايی‌نژاد و اصيل‌اند. فارسی‌زبان، مسلمان و پيرو مذهب شيعه‌جعفری هستند.

 موسیقی شهرستان بردسکن

موسیقی این شهرستان آمیختگی عمیقی با شئونات زندگی داشته و به نوعی بازگو کننده غمها ،شادیها، آلام، آرزوها،اعتقادات و ... و روایتگر افسانه های محلی است که در حقیقت نوعی از موسیقی مقامی بوده و به طور کلی بر پایه دو بتی و چهار بیتی خوانی استوار گشته است. این نوع موسیقی در سه قسم الف) ترانه ها ب) فریادها ج) داستانهای روائی قابل تامل و بررسی است . از آهنگهای رایج در این منطقه می توان به حسینا،سرحدی، حیدربیک،گل محمد، کوچه باغی اشاره نمود. همچنین سازهای رایج در بردسکن بیشتر نی، دایره، دو سازه،سه تار، دهل و دو تار است.

 آداب و رسوم مردم بردسکن

در فرهنگ عامه مردم شهرستان بردسکن جشن ها و مراسم شادمانی وسرور فراوانی وجود دارد که جشن خواستگاری، جشن عقد خوانی ،جشن عروسی،جشن بدنیا آمدن فرزند و نام گذاری او در روز هفتم یا دهم تولد، جشن خرمن که پس از جمع آوری محصول با مراسم ویژه و رقص چوب بازی همراه است، جشن ختنه سوران،جشن عید نوروز،جشن سده که معمولاً در شب دهم بهمن برگزار می گردد و جشن چهارشنبه سوری از این زمره اند.

تقسیمات کشوری

• بخش مرکزی شهرستان بردسکن
  • دهستان کنارشهر
  • دهستان کوهپایه( بردسکن)

شهر: بردسکن

• بخش شهرآباد
  • دهستان جلگه
  • دهستان شهرآباد

• بخش انابد
  • دهستان درونه
  • دهستان صحرا

شهر : انابد