بنای تاریخی – مذهبی مسجد رادکان در 15 کیلومتری شمال غرب چناران در حاشیه خیابان اصلی روستای رادکان واقع شده است.مسجد مزبور شامل یک شبستان ستوندار و حیاطی مستطیل شکل می باشد. شبستان مسجد با وسعت تقریبی 3300 متر مربع دارای دوازده ستون و دوازده نیمه ستون بوده و محراب ساده ای نیز در ضلع جنوب غربی در ردیف میانی فضای آن تعبیه شده است. مسجد رادکان فاقد هر گونه عناصر تزئینی است و تنها کتیبه موجود در مسجد مزبور موید بنیان آن در سال 1332 ق و مضمون این کتیبه راجع به وقفیلات مسجد رادکان است به نقل از مولف مطلع الشمس ،رادکان در سال 1162 ه.ق مورد توجه رضاقلی میرزا پسرنادرشاه قرار گرفت و قلعه ای خشت و گلی با یازده برج در ان جا ساخته شد که مسجد جامع رادکان نیز در میانه آن بنیان گردیده بود.

خواجه عبدالرحمن گهواره گر

روستای نوزاد از دهستان گلمکان و ازتوابع شهرستان چناران ، در میان دره ای کم عمق به فاصله حدوداً 30 کیلومتر شرق شهرستان چنارن قرار گرفته است . این منطقه از نواحی ییلاقی قلمداد می شود. در حاشیه شرقی روستا ، تپه ای ماسه ای وجود دارد که بر فراز آن بنای معروف به آرامگاه خواجه عبدالرحمن گهواره گر احداث گردیده است. ویژگیهای متمایز و بررسی کالبد بنا احتمال ساخت آن رادر دو مرحله زمانی در ذهن متبادر می سازد.مصالح بنا را آجرهای مربع شکل تشکیل می دهند . سنگ قبر یا کتیبه اولیه آرامگاه از بین رفته و سنگ قبری مرمرین در سالهای اخیر بر مدفن خواجه تعبیه گردیده است.سطح دیوار های بنا طی چند مرحله با گچ اندود گردیده است . در قسمتهای فرسوده حداقل 4 لایه اندود گچ به ضخامتهای مختلف قابل تشخیص است و نکته قابل توجه در گچ کاری بنا ، تفاوت رنگ لایه های گچ می باشد.گج به رنگ قرمز احزایی می باشد که به نظر می رسد مقصود از این عمل تزئین بنا بوده بر روی قسمتی از اندود گچ رنگی یاد شده و در دیوار سمت چپ ایوان ورودی مقبره نقشهایی از قبیل قمه، خنجر، دست نقوش ردیف صلیب شکسته معروف به کلید یونانی نقش گردیده است. سنگ قبرهای قدیمی قبرستان سطح تپه از نوع سنگهای متوسط سیاه رودخانه ای و مربوط به دوره صفوی و قاجاریه می باشد . در میان دره سمت غرب تپه ای که آرامگاه بر آن استوار گردیده ، محوطه ای باستانی وجود دارد که به استناد سفالینه های پراکنده بر سطح آن ، می توان آن را به قرون اولیه اسلامی محسوب کرد . از متنی که بر روی سنگ قبری در مقابل مقبره ای معروف به شیخ حافظ وجود دارد و با خط ثلث و کمی نامفهوم حکاکی گردیده و نیز به استناد با متون دیگر چنین بر می آید که عبدالرحمن گهواره گر دراواخر قرن هشتم در قید حیات بوده است . این سنگ قبر اینک در میان قبرستان قدیمی روستا ابرده علیا و در کنار راه شاندیز _ ابرده احداث گردیده است .آرامگاه گهواره گر توسط اداره کل میراث فرهنگی خراسان بطور اصولی مرمت و باز پیرایی گردیده و عملیات مورد نظر همچنان ادامه خواهد داشت .