میل رادکان یا گنبد رادکان، در 4 کیلومتری جنوب شرقی روستای رادکان و در 42 کیلومتری جنوب کردکوی و 54 کیلومتری جنوب غربی گرگان در یک منطقه کوهستانی - جنگلی و بر فراز تپه با صفایی که دارای موفقعیت خاص طبیعی و سوق الجیشی است در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز و دره ها و تراس های حاشیه شمالی رودخانه نکا که از شرق به غرب جریان دارد قرار دارد. این گنبد در امتداد گنبدهای لاجیم ورسک در کنار شاهراه منتهی به شاهکوه , گردنه شمشیر بر, چشمه علی , جهان نما, بخش یانه سر , بر فراز تپه ای که از دور نمایان است , به منظور راهنمایی رهگذران و مسافران ساخته شده است. بعدها از این بنا به‌عنوان آرامگاه بانی آن استفاده کرده اند. این گنبد مدفن یکی از اسپهبدان آل باوند طبرستان به نام ابوجعفر محمدبن وندربن باوندی است.

بر کتیبه ای که در زیر گنبد دیده می شود, ساخت آن در 407 هجری قمری در زمان فرمانروایی اسپهبد ابوجعفر آغاز و در 411 هجری قمری بدست احمدبن عمر به پایان رسید. این بنا از دو قسمت گنبد و بدنه تشکیل شده است. گنبد آن بصورت ترک (مخروطی شکل) و دو پوشه است, که بیش از 35 متر ارتفاع دارد. بدنه بسیار ساده و دارای آجر چینی معمولی و دارای تزئینات آجرکاری و گچبری است. به منظور استحکام بخشی بیشتر حد فاصل بندهای آجرها با فشار انگشت دست به داخل فشرده شده است که قابل توجه می باشد.

در فواصل معین سوراخ هایی به چشم می خورد که جای داربست بوده که در هنگام احداث بنا تعبیه شده است. ورودی هلالی شکل آن در ضلع جنوبی گنبد قرار دارد. زیباترین قسمت بنا در بخش فوقانی آن قرار دارد, که عبارت از دو ردیف قطار بندی و دو کتیبه کوفی و پهلوی است که در میان تزئینات آجرکاری و گچ بری که نام بانی و تاریخ ساخت بر آن نوشته شده است. طرح داخلی گنبد رادکان مدور و دارای نمایی ساده و اندود گچ و آهک است. در تمام بدنه بنا آجر و ملات گچ و آهک بکار رفته است.

میل رادکان از سبک خاص معماری برخوردار است و در عین سادگی یکی از شاهکارهای معماری ایران بعد از اسلام به حساب می آید. و بلندای آن ک بیش از 35 متر است نظر هر بیننده ای را به خود جلب می کند.