صفحه اصلي

تقسیمات کشوری

نيشابور

جاذبه هاي گردشگري تاريخي

امام رضا (ع) می فرماید :

کسي که اندوهي از دل مومن بزدايد ، الله تعالي در روز قيامت اندوه را از دل او برطرف نمايد.اصول کافي ، ج2 ، ص200

اطلاعیه جهت واگذاری مسکن مهر به پرسنل صنعت گردشگری

ثبت نام در خصوص مسکن مهر کارکنان صنعت گردشگری حداکثر تا 31 اردیبهشت ماه 91 تمدید شد. لذا از متقاضیان دعوت به عمل می آید فقط تا تاریخ ذکر شده جهت تکمیل مدارک خود اقدام نمایند...شرایط و مدارک لازم جهت ثبت نام

جاذبه های گردشگری تاریخی

محوطه تاریخی شادیاخ

محوطه تاریخی شادیاخ

نیشابور در سال 205 هجری مرکز حکومت طاهریان شد و در همان ایام در شادیاخ عمارتی امیرنشین و منازلی برای سپاهیان بنا گردید . از آن پس این منطقه دارالحکومه خراسان و محل اقامت امرا و پادشاهان گشت و سرانجام با حمله مغول از میان رفت . شادیاخ در جنوب شرقی آرامگاه عطار با وسعت بیش از دویست هزار متر مربع واقع شده و از سال 1378 مورد کاوش های باستان شناسی قرار گرفته است . این مکان یکی از سایت موزه های باستان شناسی در استان خراسان رضوی است.

باغ و عمارت امین الاسلامی

این خانه – باغ زیبا در گذشته متعلق به مرحوم ابوالحسن امین الاسلامی بوده و امروزه در خیابان امام خمینی (ره) در مجاورت باغ ملی شهر واقع گردیده است . بنای واقع در میان باغ با زیربنای تقریبی به 1300 مترمربع در دو طبقه ساخته شده و فضاهائی نظیر سالن مرکزی ، اتاق ها ، پیشخوان ستوان دار ، سردابه و غیره بوده است.
عمارت امین الاسلامی و باغ پیرامون آن با درختان بلند ، میوه دار و غیر میوه دار از جمله چنار ، کاج ، شمشاد ، توت ، گردو و غیره در زمان پهلوی ساخته شده و الگویی از هنر باغ سازی اصیل ایرانی است.

بقایای شهر کهن نیشابور

در جنوب شهر فعلی ، ناحیه ای به وسعت 3500 هکتار قرار دارد که به استناد متون و شواهد زیستگاهی از صدر اسلام تا اوایل دوره ایلخانی بوده است.
قسمت اعظم نیشابور کهن امروزه در دل خاک نهفته است و آثار آن محدود به چند تپه اصلی از جمله آلپ ارسلان ، تپه مدرسه ، آهنگران ، سبزپوشان ، بازار ، طرب آباد، کهن دژ ، تپه قنات و شادیاخ است . از این میان تپه های طرب آباد ، سبزپوشان و قنات در سالهای 1315 و 1318 ش توسط هیئت باستان شناسی موزه متروپولتین و شهر کهنه نیشابور در سال 1384 به دست هیئتی ایرانی – فرانسوی مورد کاوش قرار گرفت.

آتشکده آذربرزین‌مهر

آتشکده آذربرزین‌مهر یکی از سه آتشکده بزرگ هنگام ساسانیان و آتشکده دهقانان بوده ‌است که در بلندای ۲۰۶۱ متری از دریا و در کوهستان ریوند بین نیشابور، سبزوار و قوچان قرار دارد. راه آهن از نزدیکی جنوب آن می‌گذرد و درازا و پهنای جغرافیایی آن به ترتیب «۵۸, '۱۷°,۵۸ و»۳۹, '۲۳°,۳۶ است. آن مکان، امروزه امامزاده حسین اصغر نامیده می‌شود و در شمار زیارتگاه ‌ها می‌باشد.در شمال این امام زاده روستای برزنون وجود دارد که بنابه اعتقادی وجه تسمیه ان اتشکده اذر برزین مهر می باشد. این آتشکده ها و آتشکده های دیگر پس از اسلام بتدریج از میان رفتند.

مسجد جامع نیشابور

اين مسجد از بناهاي قرن نهم هـ..ق. است و صحن آن كه به شكل چهارگوش است ، ايوان‌هاي بلند با شبستان و محرابي سنگي دارد و چندين كتيبه منظوم نيز در ديواره‌هاي آن باقي مانده است. كتيبه‌اي نيز از زمان شاه عباس اول صفوي در سال 1021 در اين بنا نصب شده است. كتيبه اصلي مسجد ، منظوم و شامل دو بيت به خط ثلث است و بر روي ستون شبستان باقي مانده است . از اين كتيبه معلوم مي‌شود كه باني مسجد ، پهلوان علي نامي بوده است.
كتيبه منظوم ديگري بر روي سنگ، در بالاي محراب نصب شده است. مفاد اين كتيبه حاكي از اين است كه مسجد به دست عباس قلي خان نامي تعمير شده است و به دست او ، بناهايي به ساختمان اصلي مسجد افزوده شده است. سه فرمان تاريخي از شاه عباس اول صفوي در روي سنگ نقر شده و در ديواره اين مسجد نصب شده است . متن سه فرمان شامل لغو و تخفيف ماليات ، رفع مزاحمت عمال دولتي از مردم و ساكنين نيشابور بوده است. اين بنا تحت شماره 317 در شمار آثار تاريخي ثبت شده است.